Reizend verhalencircus

Het Haags Verhaal gaat als een reizend verhalencircus door de stad. Tijdens onze (online) verhalenavonden is er een ontmoeting tussen twee gemeenschappen die iets gemeen hebben, maar elkaar anders nooit zouden ontmoeten. Het draait die avond om twee levensverhalen van twee mensen (uit iedere groep een). We eten samen soep en laten ons verrassen door de verhalen die worden verteld, geïllustreerd aan de hand van foto’s uit het familie-album, beelden en muziek. De verhalenvertellers sluiten hun verhaal af met een tegelspreuk en een favoriet muziekstuk voor de Haags Verhaal Spotifylijst (link).

We reizen met ons verhalencircus door de hele stad; we komen bij de gemeenschappen 'thuis'. De ene keer is dat een sportkantine, dan weer een veilinghuis of een moskee. Op die manier doorkruisen we de hele stad en komen we in de haarvaten van de samenleving. De entree is gratis, maar we werken met donaties achteraf, naar draagkracht. Zodat iedereen ook echt kan meedoen.

En hoewel we nu niet altijd meer kunnen samenkomen, zijn we ook uitgeweken naar een online-variant, waarbij we de intimiteit van de live bijeenkomsten, bijna kunnen evenaren.

De live avond wordt gehost door vrijwilligers: zij koken de soep, zijn gastheer/vrouw en zorgen dat alles wordt op- en afgeruimd.  Maar ze maken ook geluidsopnames en zorgen dat daar achteraf een podcast van wordt gemaakt. Zodat iedereen met ons kan meereizen door de stad. 

Het idee is simpel: iedereen kan zich bij ons aansluiten. Voor internationals (we hebben tijdens een van onze verhalenavonden geleerd dat we het dan hebben over zowel expats als vluchtelingen) is dit een manier om hun nieuwe omgeving beter te leren kennen en een nieuw netwerk op te bouwen.

Young Stories

Voor jongeren hebben we aparte bijeenkomsten, onder leiding van Power Queen Deborah Cameron. Volgens hetzelfde principe: werelden die elkaar ontmoeten en beter leren kennen. Jongeren gaan op deze bijeenkomsten op een interactieve manier met elkaar in gesprek. 

"Het begint bij elkaar kennen, luisteren naar elkaars verhalen en dan is niet deze problematiek morgen opgelost. Ook niet overmorgen […]. Maar er kan wel een zaadje geplant worden en dat is dat de reden dat ik hier ben vanavond. Luisteren naar de verhalen en kijken wat daarin en -aan kunnen doen met elkaar."

Vastgoedondernemer (tijdens verhalenavond met het Straatconsulaat)

Oud (er Roze) ontmoet Queer

16 Februari 2020 in dienstencentrum Copernicus

Het werd geen gemakkelijke bijeenkomst van het Haags Verhaal in dienstencentrum Copernicus in Den Haag. Oud(er) Roze ontmoet Queer, was het thema. Riyaz van Wegberg (25) legde uit hoe vaak hij zich buitengesloten heeft gevoeld en op zijn ziel getrapt is vanwege zijn geaardheid, voorkomen en biculturele achtergrond. Daarom maakt hij voortaan liever zelf uit met wie hij omgaat, zoals de LHBTI+tintje-jongeren van de The Hang-Out 070. En daarom waren er ook geen andere jongeren meegekomen, in zijn kielzog. Ook niet om de wereld van Frank Kam (52) te ontmoeten, die met Soos Samen 50+, iedere tweede zondag van de maand een veilige haven is voor "oudere homo's, lesbo's en hun vrienden'". Dat begreep een deel van de toehoorders helemaal niet, terwijl het andere deel dat helemaal kon invoelen. Werelden samenbrengen in je eigen stad is niet alleen maar leuk, maar ook confronterend. En daarom zo nodig!

HaagsVerhaal_VisueelVerslag_QueerHomo.jpg

Maartje Schuurmans van M-space grafisch ontwerpers

oudroze queer .jpg

Expat meets vluchteling

 22 januari 2020 in the Church of Our Saviour

'We zijn allemaal internationals', was de conclusie die we konden trekken aan het einde van de verhalenavond 'Expat meets Vluchteling'. Want waar je ook vandaan komt en hoe je weg naar Den Haag ook was: als nieuwe inwoner van Den Haag voel je je altijd ontheemd en ontbeer je een goed netwerk. Dan is het belangrijk dat er mensen zijn die je wegwijs kunnen maken in de wirwar van regels maar ook die gewoon een beetje aardig voor je zijn. Zowel Sahar Hossini (Iran) als Deborah Valentine (Canada), voelde zich in Den Haag aanvankelijk niet welkom. Het was moeilijk om hier contact te maken. Sahar werd zelfs gepest door buurtgenoten. Inmiddels zetten beide dames zich volop in in onze Haagse samenleving. Sahar voor het Humanityhouse en VluchtelingenWerk Den Haag, Westland en Rijswijk, ook al weet ze na 10 jaar nog steeds niet of ze mag blijven. Deborah Valentine, de directeur van ACCESS-Netherlands, vangt met de vrijwilligers die aan die organisatie verbonden zijn, internationals op die vanuit het buitenland naar Den Haag komen om hier te werken en te wonen. Hun spreuken aan het einde van de avond? Nee heb je, ja kun je krijgen (Deborah) en Kan niet bestaat niet (Sahar). Dat zegt genoeg over deze twee geweldige vrouwen, die zich inmiddels helemaal thuis voelen in Den Haag. En waar we maar heel blij mee mogen zijn.

Het werd een mooie avond, dankzij de kundige interviews van Fatma Kaya en Sharyn Cooper en gespreksleider Stefan Wijers. En de prachtige foto's zijn weer van Piet Gispen. En het visuele verslag van Maartje Schuurmans.

HaagsVerhaal_VisueelVerslag_ExpatVluchteling.jpg

expat vluchteling.jpg

Hoge Raad ontmoet Wetswinkel

9 december 2019 in de Hoge Raad

De Hoge Raad en vrijwilligers van Stichting de Haagse Wetswinkel kwamen ontmoetten elkaar in de Hoge Raad. Waar de vrijwilligers van de wetswinkel zich aan het begin van de juridische keten bevinden, staat de Hoge Raad aan het einde hiervan; wat konden deze twee werelden van elkaar leren? Vicepresident van de Hoge Raad, Willem van Schendel , vertelde over de Hoge Raad, zijn werk in de strafkamer, maar ook over zijn levenswandel. Slechts eenmaal gaf hij een nuttige straf, vond hij zelf: een stottercursus. 

Johanny Nicastiawerkt als vrijwilliger, als secretaris van het bestuur, voor de Haagse Wetswinkel. Hij vertelde over (zijn werk bij) de Haagse Wetswinkel en dat het voor de wetswinkel moeilijk is om op student-werknemers alleen te kunnen draaien.  

De avond werd afgesloten met een mooie geste vanuit de Hoge Raad: zij willen de Wetswinkel met advies ondersteunen door raadsheren die met pensioen gaan. 

HR  wetswinkel .jpg

Brassband ontmoet Harmonie

12 november 2019  in de dansstudio van de Dutch Don’t Dance Division  

De Koninklijke Haagse Harmonie werd in 1900 opgericht als Haagse Postfanfare. Hoewel ze nog steeds oefenen in het Post NL Gebouw, is er geen band meer met het bedrijf. Ze spelen van Strauss tot Coldplay. Ze treden op in verzorgingstehuizen, winkelcentra en muziekfestivals. Met als hoogtepunt hun jaarconcert. Anne ging op haar 40e klarinet spelen en zit sinds 10 jaar in de harmonie. Zij nam ons mee op haar (muzikale) levenswandel.  

Brassband Legendairs ontstond zo'n 20 jaar geleden toen de politie in Spoorwijk wat wilde doen aan het probleem van hangjongeren. Ze kregen instrumenten en een plek om muziek te maken. Zo ontstond een succesvolle brassband met een heel eigen sound die ooit wel 50 leden had en ieder weekeinde volgeboekt. Drummer Joshua nam ons mee in de wereld van bachatazouk en merengue en die van zichzelf. 

En wat bracht deze avond? Een voorzichtig samenspel aan het einde van de avond. En het voornemen vanuit de Harmonie om de Brassband eens uit te nodigen voor een publiek optreden. Maar dan wel in de buitenlucht, zodat de trommelvliezen gespaard zouden blijven…

 

brassband harmonie.jpg

Pakistaanse ontmoet Poolse vrouwenvereniging

oktober 2019  Minhaj ul Quran moskee 

De Poolse en Pakistaanse gemeenschappen hebben over en weer veel vooroordelen. Wij brachten ze bijeen. Het werd een avond met volop eten, want de vrouwenverenigingen zorgden zelf voor de catering Zo kwamen wij erachter dat de Pakistaanse keuken helemaal geen soep kent. Het werd een mooie avond, die leidde tot meerdere onderlinge ontmoetingen. 

Love, peace and knowledge is het credo van de Minhaj Ladys and Sisters, zoals de Pakistaanse vrouwenvereniging van de Minhaj ul Quran moskee zich noemt. Fouzia is een trouwe bezoekster van de wekelijkse bijeenkomsten. Ooit droomde ze van een baan in het leger in Pakistan en was daarvoor in opleidingTotdat haar ouders voor haar een Pakistaanse man uit Den Haag kozen om mee te trouwen. Zo viel haar droom in duigen. Nu is zij gastouder in Nederland 

De Poolse vrouwen van vrouwenvereniging Polka organiseren voor elkaar, maar ook voor de Poolse gemeenschap bijeenkomsten die empoweren en verbinding maken met de Nederlandse samenleving. Sylwia pakte in Nederland kansen die ze in Polen niet had. Haar vader heeft haar en haar zusje en broertje grotendeels zelf opgevoed na de dood van hun moeder. Dat heeft grote gevolgen gehad voor haar levensloop, hoorden we. In Nederland vond zij haar geluk, onder andere door te trouwen met een islamitische man… 

pakistaans pools harmonie.jpg

Lekkernassûh ontmoet Les Amis de Cuisine

20 juni 2019 Lekkernassûh, Witte de Withstraat

 Op 20 juni 2019 stond het thema ‘koken’ centraal; Lekkernassûh ontmoette Les Amis de Cuisine. De leden van Les Amis kwamen in gestreken witte schorten en zorgden ervoor dat met de biologische ingrediënten van Lekkernassûh een gastronomische tomatensoep werd gekookt. Lekkernassûh-mede-oprichter Liselotte Bredius zorgde voor zelfgebakken desembrood en roomboter. Daarna vertelde zij het verhaal achter Lekkernassuh, een initiatief dat aanjager wil zijn van een eerlijk, lokaal voedselsysteem in en rondom Den Haag. Liselotte is er coördinator van de Volkskeuken. Eten heeft altijd een centrale plek in haar leven gehad. Haar Indische oma stond bij Garoeda aan de Kneuterdijk in de keuken. Liselotte heeft in haar jonge leven zelf veel uitgezocht, al dan niet gedwongen door de situatie. Als middelbare scholier was ze ongrijpbaar. Daaraan kwam een einde toen ze op 18-jarige leeftijd moeder werd. Goed eten werd toen pas echt belangrijk. Net zoals verantwoordelijkheid nemen. Ze ging weer studeren en stapte daarna als it-er in de corporate wereld. Toch niet echt haar ding, bleek uiteindelijk. Bij Lekkernassûh en samen koken ligt haar passie.

De Haagse kookclub Les Amis de Cuisine is sinds 1975 een vereniging van, voor en door kookliefhebbers. De 250 leden koken in vaste groepjes iedere maand samen een menu onder leiding van hun eigen chef en souschef. Dat doen ze in hun eigen, professionele keuken aan de Kerketuinen. Richard van Beekum is een van de leden van zo’n kookgroep. Vanaf zijn 14e kookte hij al met het vlees dat hij na een dag werken als slagershulpje mee naar huis kreeg. Zijn ouders hadden een drogisterij op het Jonckbloetplein: De Salamander. Richard was als kind van middenstanders gewend om zijn eigen boontjes te doppen. Het Margriet Kookboek heeft hij in zijn leven versleten. Richard vertelde ons over zijn middelbare jeugd in Laak en Moerwijk, zijn liefde voor de Puch en Mike Oldfield. En hoe hij via het leger en de PTT uiteindelijk controller werd bij ZonMW. 

 

lekker amie.jpg